صفحهٔ کاربر

صفحهٔ کاربر چیزی است که مرورگر در لینک اشتراک یک فرد می‌گیرد: صفحه‌ای ساخته‌شده برای همان فرد، با وضعیتش، ترافیکش و مرحله‌های ساده برای وصل شدن. صفحه‌ای است که افراد را به آن می‌فرستید؛ حساب یا پنل مدیریت لازم ندارند. گزینه‌ها و برنامه‌هایی که پیشنهاد می‌کند در زبانهٔ صفحهٔ کاربر در اشتراک‌ها تنظیم می‌شود (به اشتراک‌ها نگاه کنید).

فرد چه می‌بیند#

سلام از نامی که در صفحهٔ اشتراک نشان داده می‌شود در تنظیم‌های کاربر استفاده می‌کند، که اختیاری است. خالی بگذارید تا نام حسابی که در کاربران نشان داده می‌شود به کار برود. این نام عمومی از نام حساب جداست و دسترسی کاربر یا مشخصات اتصالش را عوض نمی‌کند.

صفحه به انگلیسی، روسی، چینی ساده، فارسی یا ترکی حرف می‌زند: اولین مورد از فهرست زبان‌های مرورگر (هر چینی‌ای حساب می‌شود)، وگرنه زبان پیش‌فرض پنل. فارسی راست‌به‌چپ خوانده می‌شود، با تاریخ‌ها در تقویم فارسی. سوییچ نوار بالا آن را عوض می‌کند و انتخاب روی همان دستگاه به خاطر سپرده می‌شود. نوار بالا نام و لوگوی پنل و رنگ تأکیدی برند را دارد (در تنظیمات ← رابط کاربری تعیین می‌شود).

از بالا به پایین:

1. اعلان، وقتی نمایش اعلان روشن است. فرد می‌تواند آن را ببندد؛ متن تازه دوباره نشان داده می‌شود.
2. سلام و وضعیت: «سلام، Alice»، وضعیت («اشتراک فعال»، «اشتراک تمام شد»، «حجم تمام شد»، «اشتراک غیرفعال»)، روزهای باقی‌ماندهٔ مهلت و ترافیک دوره در برابر سهمیه، با تاریخ بازنشانی.
3. شلوغی: هر سرور همین الان چقدر شلوغ است، به‌صورت یک سطح: کم، متوسط یا زیاد (از 50% و 80%): مصرف CPU نود، یا کانالش به‌صورت سهمی از ظرفیت شبکه در زبانهٔ سرور آن وقتی تعیین شده باشد و شلوغ‌تر باشد. سروری که ایجنتش نمونهٔ تازه‌ای نمی‌فرستد سطحی ندارد. سرور با کشور و مکانش نامیده می‌شود، هرگز با نام نود در پنل؛ نودی که هیچ‌کدام را ندارد «سرور» است، و نام تکراری شماره می‌گیرد. صفحه هرگز خودِ سرعت‌ها را نشان نمی‌دهد: کسی که نودی را با یک نفر دیگر شریک است نباید ببیند آن نفر کی استریم می‌کند. وقتی سروری روی زیاد است، کارت سروری آرام‌تر پیشنهاد می‌کند («سرور … خیلی شلوغ است. اگر اتصال کند است، … را امتحان کنید»).
4. مرحله‌های وصل شدن (در اولین بازدید؛ همین جریان، به‌صورت یک sheet، بعداً افزودن دستگاه است). وقتی هر دو راه هست، مرحلهٔ اول با چه چیزی وصل شوید است: دو کارت، همان‌ها که در sheet «افزودن دستگاه» هستند. با برنامه پیشنهادی است و از ابتدا انتخاب شده؛ با کلید AmneziaVPN دیگری است. وقتی فقط یک راه هست پرسشی در کار نیست.
   • دستگاه شما: پلتفرم، که از مرورگر تشخیص داده می‌شود (iPhone، Android، Windows، Mac، Linux) و قابل تغییر است.
   • با برنامه (نام‌ها از فهرست برنامه‌ها می‌آید؛ فقط برنامه‌های لینکی فهرست می‌شوند، هرگز برنامهٔ کلیدی): برنامه، سپس نصبش (با دکمهٔ فروشگاه یا دانلود و توضیح کارت) و افزودن به Happ، لینک یک‌لمسی از قالب برنامه. «باز نمی‌شود؟ کپی لینک» درست زیر آن است. «همهٔ سرورهای شما (4) آنجا هستند — هر کدام را خواستید انتخاب کنید». یک کد QR از لینک، برای وصل کردن گوشی، وقتی QR برای دستگاه دوم روشن است. «با اشتراک وصل شد» می‌گوید برنامه‌های روی لینک آخرین بار کِی آن را گرفتند. باز کردن صفحه این زمان را به‌روز نمی‌کند و دستگاهی اضافه نمی‌کند؛ فقط دریافت توسط برنامه چنین می‌کند.
   • با کلید: AmneziaVPN را نصب کنید، افزودن دستگاه (فرم کلید باز می‌شود)، کلید را بچسبانید. وقتی خودخدمتی خاموش است مرحله «کلید بخواهید» می‌گوید.
5. پروکسی Telegram، وقتی مالک Telegram را برای فرد روشن کرده، زیر سرورها (به پروکسی Telegram نگاه کنید).
6. دستگاه‌های من: یک فهرست با برنامه‌های روی لینک و کلیدهای فرد، و یک دکمهٔ افزودن دستگاه برای هر دو راه (به دستگاه‌های من نگاه کنید).
7. پشتیبانی: «چیزی کار نمی‌کند؟» با دکمه‌ای به لینک پشتیبانی، وقتی دکمهٔ پشتیبانی روشن است و لینکی تعیین شده.
8. خطی در پایین: «این لینک شخصی است — آن را برای کسی نفرستید. تا وقتی اشتراک فعال است کار می‌کند.»

پلتفرمی که برنامه ندارد می‌گیرد «برای … هنوز برنامه‌ای نداریم». فردی که هنوز چیزی نمی‌گیرد می‌بیند «سرور هنوز در حال راه‌اندازی است — به مدیر پیام بدهید.»

وقتی اشتراک کار نمی‌کند#

فردی که مهلتش تمام شده، از سهمیه گذشته یا غیرفعال شده به‌جای مرحله‌ها دلیل را می‌بیند، و اگر لینکی باشد دکمهٔ پشتیبانی را:

برنامه‌ها همین دلیل را به‌صورت تنها ورودی اشتراک نشان می‌دهند: به اشتراک‌ها نگاه کنید.

رمز عبور صفحه#

با روشن بودن رمز عبور روی صفحه (پیش‌فرض)، صفحه پیش از نشان دادن هر چیز رمز عبور می‌خواهد، و فراخوانی‌های خودخدمتی هم به آن نیاز دارند. خودِ اشتراک، که برنامه‌ها از همان نشانی می‌گیرند، هرگز آن را نمی‌خواهد: برنامه‌ها نمی‌توانند رمز عبور بنویسند.

• رمز عبور شبیه k7m2-x9pq است: هشت حرف کوچک و رقم، بدون نویسه‌های شبیه‌هم 0، 1، l و o. هنگام نوشتن، حروف بزرگ، فاصله‌ها و خط تیره‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

• جایی ذخیره نمی‌شود: پنل آن را از لینک فرد مشتق می‌کند. لینک تازه یعنی رمز عبور تازه، و لینک و رمز قدیمی از کار می‌افتند.

• مدیر آن را در پنجرهٔ لینک کنار لینک می‌بیند (رمز عبور صفحه، با دکمهٔ کپی خودش). کپی برای ارسال لینک و رمز عبور را با هم در یک پیام کپی می‌کند:

  INI

  Your link: https://sub.example.com/<secret prefix>/<token>
  Page password: k7m2-x9pq

• صفحه برای هر مرورگر یک بار می‌پرسد و حدود 180 روز به خاطر می‌سپارد (کوکی‌ای که به مسیر لینک محدود است).

• پنج تلاش اشتباه در 10 دقیقه، برای یک لینک یا از یک شبکه، فرم را تا پایان آن 10 دقیقه قفل می‌کند («تلاش‌ها زیاد شد. 7 دقیقهٔ دیگر دوباره امتحان کنید.»). قفل شدن با نام فرد در لاگ ممیزی نوشته می‌شود، بدون لینک یا آدرس.

• فرم به اشتباه‌های معمول کمک می‌کند: صفحه‌کلید سیریلیک («رمز با حروف لاتین نوشته می‌شود — صفحه‌کلید را روی English بگذارید») و طول اشتباه («رمز 8 کاراکتر دارد، شما 7 کاراکتر وارد کردید»).

اگر لینک‌ها را فقط برای کسانی می‌فرستید که به آن‌ها اعتماد دارید، گزینه را در زبانهٔ صفحهٔ کاربر خاموش کنید؛ آن‌وقت هر که لینک را داشته باشد صفحه را می‌بیند.

کدهای QR#

• در پنل مدیریت: لینک اشتراک در کارت کاربر کد QR لینک را نشان می‌دهد. با دوربین گوشی اسکن شود صفحه را باز می‌کند.
• در صفحه: با روشن بودن QR برای دستگاه دوم، صفحه کد QR لینک را برای دستگاه دیگر نشان می‌دهد: روی کامپیوتر کنار مرحله‌ها، روی گوشی تاشده زیر «وصل کردن دستگاه دیگر (کد QR)».
• برای کلید: پنجرهٔ کلید یک کد QR از .conf نشان می‌دهد تا در AmneziaVPN یا برنامه‌های AmneziaWG اسکن شود. پیکربندی با ظاهر QUIC برای کد QR خیلی طولانی است: «کلید برای کد QR خیلی طولانی است. فایل را دانلود کنید یا کلید را کپی کنید.»

راهنما برای هر پلتفرم#

مرحله‌ها از فهرست برنامه‌های زبانهٔ صفحهٔ کاربر می‌آید. برای پلتفرم انتخاب‌شده، هر برنامهٔ لینکی یک کارت می‌گیرد (برنامه‌های کلیدی هرگز میان آن‌ها نیستند: راه کلید مرحله‌های خودش را دارد):

• برنامهٔ پیشنهادی اول می‌آید، و وقتی چند برنامه هست نشان «پیشنهادی» می‌گیرد؛
• دکمهٔ دانلود در صورت امکان فروشگاه را نام می‌برد (App Store، Google Play)، وگرنه «از سایت»؛
• توضیح کارت، اگر تعیین شده باشد؛
• دکمهٔ افزودن از قالب لینک «افزودن»، یا «کپی لینک» با جایی که باید چسباند («در Happ: افزودن اشتراک ← چسباندن لینک») وقتی قالبی نیست.

برای کلیدها صفحه مرحله‌های AmneziaVPN را می‌دهد: روی گوشی «AmneziaVPN را باز کنید»، «روی «+» بزنید و کلید را بچسبانید»، «روی «ادامه» بزنید»؛ روی کامپیوتر «AmneziaVPN ← «+» ← «فایل تنظیمات اتصال» ← فایل دانلودشده را انتخاب کنید»، با هشدار اینکه فایل را اضافه کنید، نه کلید را. «لازم است: AmneziaVPN 5.0.1.5 یا جدیدتر» قدیمی‌ترین کلاینت را برای نسخهٔ پروتکل کلید نام می‌برد.

پروکسی Telegram#

وقتی مالک پروکسی Telegram را برای فرد روشن کرده باشد (کاربران و گروه‌ها را ببینید)، صفحه بلوکی به نام پروکسی Telegram با خط «بدون برنامهٔ VPN، با پروکسی به Telegram وصل شوید» دارد. فقط برای برنامهٔ Telegram است و از مرحله‌های بالا مستقل است.

• هر سطر یک لینک MTProto است که مثل بقیهٔ سرورهای صفحه با کشور و مکان سرور نامیده می‌شود، و هرگز با نام نود یا پروفایل در پنل. لینک دوم روی آدرس IPv6 نود با · IPv6 پایان می‌یابد، و لینکی از راه رله با · via RU (کد کشور نود ورودی، به زبان صفحه).
• باز کردن در Telegram لینک را در برنامهٔ Telegram باز می‌کند که از فرد می‌خواهد پروکسی را تأیید کند. کپی لینک آن را کپی می‌کند تا در یک گفتگو یا در تنظیم‌های پروکسی Telegram بچسبد.
• تا وقتی مالک کلید فرد را نساخته، یا تا وقتی هیچ سرور MTProto‌ای برای او اجرا نمی‌شود، بلوک می‌گوید «پروکسی هنوز آماده نشده — به مدیر پیام بدهید.» فردی که Telegram برایش خاموش است بلوکی ندارد.
• فرد نمی‌تواند در صفحه کلید را دوباره صادر یا حذف کند. مالک این کار را در پنل مدیریت می‌کند.

لینک‌ها کلید فرد را دارند، پس به اندازهٔ لینک اشتراک خصوصی‌اند.

دستگاه‌های من#

یک کارت همه‌چیزی را نگه می‌دارد که یک جای سقف دستگاه فرد را می‌گیرد:

• برنامه‌ای روی لینک که شناسهٔ دستگاه می‌فرستد (Happ، kl!ck و بقیه در برنامه‌های کلاینت): سطر و جای خودش. سطر نام را دارد (مدل، یا نامی که فرد یا مالک داده؛ وگرنه سیستم، مثل «iPhone») و یک خط آرام: «آنلاین»، یا «آخرین به‌روزرسانی 5 دقیقه پیش». سطر را بزنید تا ببینید برنامه چه گزارش داده: سیستم و برنامه با نسخه‌هایشان («iOS 18.1 · Happ 3.4.2»). برنامه‌هایی که آنلاین‌اند اول می‌آیند، سپس تازه‌ترین به‌روز شده‌ها، پس دستگاه در دست فرد بالاست. فهرستی با بیش از چهار سطر به سه سطر جمع می‌شود با نمایش N مورد دیگر، جز وقتی همهٔ جاها پر است: آن‌وقت فرد دنبال دستگاه قدیمی می‌گردد تا حذفش کند.
• برنامه‌های بدون شناسهٔ دستگاه (Hiddify، v2rayNG و برنامه‌های دیگری که شناسه نمی‌فرستند، یا Happ با HWID خاموش): یک سطر، «یک جا برای همه»، برای همهٔ آن‌ها با هم. حذف یا تغییر نام نمی‌شود؛ آن را بزنید تا آخرین برنامه را ببینید. در حالت سخت‌گیرانه این برنامه‌ها وصل نمی‌شوند و سطر این را می‌گوید: «وصل نمی‌شوند — Happ یا kl!ck لازم است».
• کلیدها: یک سطر برای هر کلید AmneziaVPN، هر کدام یک جا، با نمایش کلید و منوی ⋯ (تغییر نام، تعویض کلید، حذف).
• شمارنده در عنوان («5 از 10») و، وقتی فرد هر دو راه و یک سقف دارد، خطی که می‌گوید چه چیزی جا می‌گیرد.

وقتی در حالت‌های محدود کردن و سخت‌گیرانه سقف پر است، خطی آرام زیر عنوان می‌گوید «همهٔ جاها پر است. دستگاهی را که دیگر استفاده نمی‌کنید حذف کنید، سپس اشتراک را در برنامه به‌روز کنید.» برنامه آن‌وقت فوراً وصل می‌شود. در فقط شمارش کسی رد نمی‌شود و این خط نشان داده نمی‌شود.

منوی ⋯ برنامهٔ روی لینک تغییر نام (تا 40 نویسه؛ مالک هم نام را می‌بیند) و حذف دارد. پیش از حذف، صفحه آنچه را برنامه گزارش داده نشان می‌دهد تا دو گوشی یکسان از هم تشخیص داده شوند. بعد از حذف، برنامهٔ روی آن دستگاه دیگر وصل نمی‌شود و جایش آزاد است. اگر تا وقتی جایی خالی است دوباره اشتراک را به‌روز کند، به‌صورت دستگاهی تازه با کلیدهای تازه برمی‌گردد. مسدود کردن در صفحه پیشنهاد نمی‌شود: مال مالک است، و دستگاه مسدودشده در فهرست نمی‌آید. بدون دستگاه‌ها روی صفحه، و در پیش‌نمایش مالک، منوی ⋯ نیست.

دکمه‌ای کنار افزودن دستگاه لینک را با یک لمس کپی می‌کند. فرد آن را در هر دستگاه می‌چسباند: هر برنامه‌ای که شناسهٔ دستگاه بفرستد جای خودش را می‌گیرد، بقیه یکی را شریک‌اند.

زیر فهرست یک دکمهٔ افزودن دستگاه هست (بلوک «وصل کردن دستگاه دیگر» که قبلاً زیر کارت بود دیگر نیست). وقتی هر دو راه هست، sheet‌ای باز می‌کند که می‌پرسد «چطور وصل می‌شود؟»:

• با برنامه (پیشنهادی): مرحله‌های وصل کردن یک برنامهٔ لینکی: همین دستگاه، برنامه (برنامه‌های لینکی پلتفرم، از فهرست برنامه‌ها)، «افزودن با یک لمس» یا «کپی لینک»، و کد QR صفحه برای دستگاه دیگر وقتی QR برای دستگاه دوم روشن است. کارت می‌گوید «1 جا می‌گیرد» و چند جا خالی است: برنامه‌ای که شناسهٔ دستگاه می‌فرستد جای خودش را می‌گیرد.
• با کلید: فرم کلید تازه (پایین را ببینید)، زیر همان عنوان و نماد کلید کارتش. یک جا می‌گیرد و می‌گوید چند جا خالی است.

راهی که فرد نمی‌تواند به کار ببرد روی sheet به‌صورت کارتی آرام با دلیلش می‌ماند: همهٔ جاها پر است (و پیام بدهید وقتی لینک پشتیبانی هست)، کلیدها را مالک صادر می‌کند، هنوز گزینهٔ اتصالی نیست، یا پیش‌نمایش مالک (که نشانی برای فراخوانی‌ها ندارد). راه لینک در همهٔ این‌ها کار می‌کند. وقتی فقط یک راه هست پرسش حذف می‌شود: فردی که فقط لینک دارد مستقیم به مرحله‌هایش می‌رود، آنکه فقط کلید دارد به فرم کلید.

مدیریت دستگاه‌ها توسط خود فرد#

با روشن بودن دستگاه‌ها روی صفحه (پیش‌فرض)، فرد دستگاه‌های خودش را مدیریت می‌کند: برنامه‌های روی لینک را می‌شود تغییر نام داد و حذف کرد (به دستگاه‌های من نگاه کنید)، و کلیدهای AmneziaVPN به این شکل. همهٔ تغییرها روی هم برای هر لینک به 20 در ساعت محدودند؛ بعد از آن صفحه می‌گوید چند دقیقهٔ دیگر امتحان کنید.

• افزودن دستگاه اول می‌پرسد دستگاه چطور وصل می‌شود (به دستگاه‌های من نگاه کنید)؛ راه با کلید فرم است: «نوع اتصال» (اصلی با کشورهای نودهایش نامیده می‌شود؛ پروفایل WARP «خروج جایگزین (اگر سایتی باز نشد)» است؛ پروفایل 2.0 «برای نسخه‌های قدیمی AmneziaVPN (پیش از 5.0.1.5)» است)، «چه دستگاهی» و «نام (اختیاری)». کلید همان لحظه باز می‌شود.
• برای هر دستگاه: نمایش کلید به‌عنوان کار اصلی، و منوی ⋯ با تغییر نام، تعویض کلید (کلید قبلی فوراً از کار می‌افتد) و حذف (VPN روی آن فوراً متوقف می‌شود). حذف و تعویض اول در همان سطر می‌پرسند.
• پنجرهٔ کلید: کشور (یک اتصال برای هر نود؛ «هر کشور یک اتصال جداست»)، کپی کلید، دانلود فایل، مرحله‌ها و کد QR. سرور همان‌طور که در کارت شلوغی کانال‌ها و در برنامهٔ فرد نامیده می‌شود نام می‌گیرد: با کشور و مکانش، هرگز با نام نود در پنل؛ نودی که هیچ‌کدام را ندارد «سرور» است، و نام تکراری شماره می‌گیرد («Germany 2»). اتصال کلید در AmneziaVPN بعد از عنوان اشتراک همان نام را دارد («Mistgate · Germany 2»).
• وقتی کلید قدیمی از کار می‌افتد (تغییر بحرانی پروفایل، پورت یا آدرس تازهٔ نود)، دستگاه «کلید جدید لازم است» می‌گوید و دریافت کلید جدید فرد را قدم‌به‌قدم در تعویضش می‌برد.

محدودیت‌ها: فقط فرد فعال می‌تواند دستگاه اضافه کند، کلید نشان دهد یا کلیدی را تعویض کند؛ سقف دستگاه اعمال می‌شود («همهٔ جاها پر است. دستگاهی را که دیگر استفاده نمی‌کنید حذف کنید، یا پیام بدهید تا جای بیشتری اضافه کنیم»)؛ و یک لینک می‌تواند 20 درخواست از این دست در ساعت بدهد، نشان دادن کلید هم جزوشان است. با خاموش بودن گزینه، صفحه کلیدها را فهرست می‌کند و می‌گوید «کلیدها را مدیر صادر می‌کند — اگر کلید جدید لازم دارید، پیام بدهید.»

فردی که اشتراکش فعال نیست باز هم کلیدهای AmneziaVPN خودش را می‌بیند، و می‌تواند تغییر نامشان دهد و حذفشان کند؛ افزودن کلید تازه ممکن نیست.

DNS#

وقتی مالک انتخاب DNS در صفحه را روشن کند (پایین را ببینید)، فرد در صفحه‌اش انتخاب می‌کند:

• یک DNS برای برنامه‌های روی لینک (Happ، برنامه‌های روی هستهٔ mihomo، Xray JSON و برنامه‌های sing-box)، از پیش‌تنظیم‌هایی که مالک زیر سوییچ فهرست کرده: کارتی بالای سرورها، با نام برنامه‌ها، «DNS در Happ و برنامه‌های مشابه». برنامه‌ها DNS تازه را با اولین به‌روزرسانی اشتراک، در بازهٔ تازه‌سازی، می‌گیرند و کارت این را می‌گوید؛
• DNS کلیدهای AmneziaWG هر سرور، از پیش‌تنظیم‌هایی که مالک روی آن نود پیشنهاد کرده: سطر DNS کلیدها روی کارت سرور، با نماد کلید.

این دو هرگز با هم قاطی نمی‌شوند: اولی به کلیدها نمی‌رسد، دومی به برنامه‌های روی لینک. سطرهای DNS کلیدها فقط به فردی نشان داده می‌شوند که از کلیدهای AmneziaVPN استفاده می‌کند (برنامه برایش روشن است، یا کلیدی دارد)، روی سرورهایی که کلید حمل می‌کنند؛ فردی که هر دو را دارد زیر کارت یک خط می‌خواند که می‌گوید کلیدها مال خودشان را نگه می‌دارند. وقتی مالک چیزی برای برنامه‌های روی لینک پیشنهاد نکرده باشد، فردی که کلید دارد به‌جایش می‌خواند که برنامه‌های روی لینک یک DNS برای همهٔ سرورها دارند، و کدام. پیش‌تنظیم‌ها و قاعدهٔ اینکه کدام DNS اعمال می‌شود در DNS است؛ این بخش آنچه صفحه با آن می‌کند را می‌گوید.

نام و توضیح پیش‌تنظیم‌ها از زبان صفحه پیروی می‌کند، حتی وقتی با مرورگر فرق دارد: فردی که در مرورگر انگلیسی صفحه را روی روسی گذاشته پیش‌تنظیم‌های داخلی را به روسی می‌خواند. پیش‌تنظیمی که مالک تغییر نام داده یا ساخته در هر زبان متن خودش را نشان می‌دهد.

صفحه دربارهٔ سرور چه می‌داند#

برای هر سرور فرد، صفحه این‌ها را می‌گیرد:

• کشور و مکان، هرگز نام نود در پنل؛
• اینکه نود پاسخ می‌دهد یا نه (سروری که نمی‌دهد «پاسخ نمی‌دهد» نشان می‌دهد)؛
• سطح شلوغی‌اش: کم، متوسط یا زیاد، بدون درصد (به شلوغی کانال‌ها در بالا نگاه کنید)؛
• نامی که سرور در برنامه‌های روی لینک دارد. وقتی قالب نام سرورها (به اشتراک‌ها نگاه کنید) {node} را دارد، آن نام به صفحه فرستاده نمی‌شود، پس نام نود از آن بیرون نمی‌چکد؛
• اینکه لینکی روی سرور فقط برای برنامه‌های Mihomo است یا نه. مبهم‌سازی Gecko (به Hysteria2 نگاه کنید) فقط kl!ck و برنامه‌های دیگر روی هستهٔ Mihomo صحبتش می‌کنند، پس Happ و برنامه‌های فهرست‌لینک دیگر چنین اتصالی نمی‌گیرند. صفحه باز هم سرور را فهرست می‌کند و روی کارتش می‌گوید «فقط در kl!ck و دیگر برنامه‌های Mihomo». فردی که همهٔ سرورهایش چنین‌اند در برنامه‌های فهرست‌لینک به‌جای فهرستی خالی یک ورودی می‌گیرد که همین را می‌گوید.

انتخاب و اعمال#

• انتخاب برای برنامه‌های روی لینک با نام page_link_dns_choice در لاگ ممیزی نوشته می‌شود: نام فرد و پیش‌تنظیم. انتخاب برای کلیدهای یک سرور برای هر سرور جداگانه انجام می‌شود و با نام page_dns_choice نوشته می‌شود: نام فرد، نام نود و پیش‌تنظیم. هیچ‌کدام لینک یا آدرس ندارند.
• در همان سقف سایر کارهای صفحه حساب می‌شود: 20 تغییر در ساعت برای هر لینک.
• اینکه کجا کار می‌کند بسته به قالب فرق دارد:
  • کلیدهای AmneziaVPN و AmneziaWG (.conf، vpn://، کد QR): DNS داخل کلید نوشته می‌شود، پس فرد باید دوباره دریافت کلید جدید را بزند. خود کلید عوض نمی‌شود؛ دستگاه تا آن وقت با دلیل DNS «کلید جدید لازم است» علامت می‌خورد. علامت آنچه کلید دارد را با آنچه همین حالا روی آن سرور برای فرد اعمال می‌شود مقایسه می‌کند، هر چیزی که تغییرش داده باشد: انتخاب خودش یا برگشت به پیش‌فرض، تغییر پیش‌تنظیم‌های پیشنهادی یا پیش‌فرض از طرف مالک، پیش‌تنظیمی که ویرایش یا حذف شده. کلید فقط وقتی دریافت‌شده حساب می‌شود که دستگاه خود فرد آن را بگیرد: مدیری که کلید را در پنل باز می‌کند علامت را پاک نمی‌کند. کلیدی که پیش از ردیابی این ساخته شده تا فرد یک بار آن را نگیرد علامتی ندارد.
  • پروکسی‌های AmneziaWG در پروفایل Mihomo (Clash Verge Rev، FlClash و مانند آن‌ها): انتخاب با اولین به‌روزرسانی اشتراک اعمال می‌شود.
  • نه برای هر سرور: Hysteria2 در Mihomo، Happ، Xray JSON و sing-box برای کل اشتراک یک resolver دارند، پس DNS برنامه‌های روی لینک را به کار می‌برند: انتخاب خود فرد برای آن‌ها، یا پیش‌تنظیم معمول. انتخاب برای هر سرور به آن‌ها نمی‌رسد. برنامه‌های دیگر روی قالب base64 (v2rayNG، Hiddify، Streisand، Shadowrocket) اصلاً از پنل DNS نمی‌گیرند.
• در پیش‌نمایش مالک انتخاب را نمی‌شود عوض کرد، مثل هر کار دیگر صفحه.

گزینه#

اشتراک‌ها ← صفحهٔ کاربر ← انتخاب DNS در صفحه (به‌طور پیش‌فرض خاموش؛ پنلی که پیش از وجود این گزینه راه‌اندازی شده خاموش حساب می‌شود). با روشن بودنش، DNS برای برنامه‌های روی لینک زیر سوییچ پیش‌تنظیم‌هایی را که فرد می‌تواند برایشان انتخاب کند و پیش‌فرض را فهرست می‌کند؛ پیش‌تنظیم‌هایی که هر نود برای کلیدهایش پیشنهاد می‌کند روی خود نود تعیین می‌شود. خاموش کردن گزینه انتخاب‌هایی را که افراد از قبل کرده‌اند پاک نمی‌کند: تا وقتی در کارت کاربر بازنشانی‌شان نکنید کار می‌کنند (کاربران و گروه‌ها را ببینید).

پیش‌نمایش در پنل مدیریت#

اشتراک‌ها ← صفحهٔ کاربر صفحه را در قاب یک گوشی کنار تنظیم‌ها نشان می‌دهد. پیش‌نمایش به‌عنوان کاربر را انتخاب می‌کند (از 50 نفر اول)؛ دکمهٔ بارگذاری دوباره آن را تازه می‌کند.

• پیش‌نمایش آنچه را ذخیره شده نشان می‌دهد: ذخیره کنید، و دوباره بارگذاری می‌شود.
• صفحهٔ واقعی همان کاربر است، با لینک واقعی‌اش، که پنل مدیریت زیر /preview/user-page/<user id> پشت نشست شما ارائه می‌کند. رمز عبور صفحه را نمی‌خواهد و دریافت لینک حساب نمی‌شود.
• هیچ‌چیز در آن نمی‌تواند بنویسد: دکمه‌های خودخدمتی چیزی برای فراخوانی ندارند.
• فقط مدیرانی که اجازه دارند لینک کاربران را ببینند می‌توانند آن را باز کنند: مالک و کمک‌ها.

چه کسی می‌تواند صفحه را باز کند#

هر که لینک را داشته باشد، به‌علاوهٔ رمز عبور وقتی صفحه می‌خواهد. صفحه برای موتورهای جست‌وجو علامت‌گذاری شده که فهرستش نکنند، در قاب سایت دیگر نشان داده نمی‌شود، و از هیچ جای دیگری چیزی بار نمی‌کند. با لینک مثل کلید رفتار کنید: اگر درز کرد، از کارت کاربر لینک تازه صادر کنید.